Mijn naam is Irina, geboren op 17 november 1978 in een prachtige stad in Transsylvanië.

Op dat moment sneeuwde het en alles was erg stil volgens mijn moeder.Ik had een fijne jeugd.Ik hield altijd v an muziek en dansen in mijn jonge jaren deed ik dan ook veel aan muziek, ballet, vele jaren aan gymnastiek en aan sportief dansen; dat vond ik toch het allerleukste. Waarom ik dit vertel, daar kom ik zo op terug.

Mijn ouders wilde verhuizen naar een ander land, dat was na mijn 18de en wij zijn toen naar Spanje gegaan. Dat was het begin van een nieuw leven in het mooie en warme Spanje, in het kleine stadje Campo de Criptana, in de regio Tierra de Gigantes en is omgeven door prachtige windmolens. Al snel had ik de Spaanse taal geleerd. Nadat ik daar 3 jaar met mijn familie heb gewoond, ben ik vanwege mijn werk verhuisd naar Cran Canaria. Daar in Las Palmas is op 2 juli 2008 mijn lieve dochter Natacha geboren. Dit was de mooiste dag van mijn leven.

Natacha was een makkelijke en schattige baby, en na 3 dagen in het ziekenhuis mocht ze naar huis en waren we voor de eerste keer samen in de kleine maar gezellige bungalow. In september van dat jaar is opa Vladimir helaas overleden. De eerste reis naar Brazilië was een feit toen ze 4 maanden was; het land van haar vader en haar opa. Wij hebben daar met familie veel gewandeld en naar het strand geweest. Natacha heeft daar heerlijk genoten van meloen en mango. Het was een mooie tijd, ondanks het verdriet.

Natacha is opgegroeid in Gran Canaria in een hele fijne omgeving met zwembaden, stranden, palmbomen en hagedissen. Ze was een vrolijk en blij kind; altijd aan het zingen en aan het dansen.

Met 2 jaar ging zij naar de kleuterschool. Op 3-jarige leeftijd gaan de kinderen naar de basisschool, en zo ook Natacha. Op een prachtige septemberdag met 20 graden in uniform begon de eerste schooldag van haar leven. Zij was heel trots….en ik ook. Wij hadden van jongs af aan een ongelofelijke mooie band samen. En al snel hadden wij een bibliotheekpas en haalden wij veel boeken samen. Natacha vond boeken al op jonge leeftijd geweldig. Natacha hield veel van ballet, theater en lentejas (linzen).

In september 2012 hebben wij besloten naar Nederland te verhuizen. De reis duurde met de boot 3 dagen op de Atlantische Oceaan. Dit was voor Natacha een bijzondere ervaring….. zij begroette de koks bij het ontbijt met een fluitje. De koks wisten precies wanneer Natacha eraan kwam!

Het was een mooie reis van Cadiz naar Barcelona, naar Parijs en uiteindelijk naar Amsterdam. Het was eind september, regenachtige, koude en donkere dagen maar Natacha was blij met de 2 eendjes die in de plas bij ons hotel zaten. Na 10 dagen Amsterdam gingen we wonen in De Kwakel, een schattig dorpje.

Natacha was echt verliefd op sneeuw en Sinterklaas. In de Kwakel had zij al snel veel vriendinnetjes gemaakt. Natacha heeft een fijne tijd gehad op de basisschool, had plezier tijdens Sport en Spel, feestjes en de kinderoptocht. Favoriet in Nederland van Natacha was de fiets, maar het broodje tussen de middag iets minder.

Natacha hield erg van dieren….ze kwam op een dag thuis met het nieuws dat haar beste vriendin Senna een kitten voor haar had….en ze noemde haar Daisy. En Daisy is nog steeds mijn kat.

Na deze periode, de tijd met gezellige vriendinnetjes, dansen, gitaarles, school en reizen werd het tijd om naar de middelbare school te gaan. Zij wilde graag naar het Alkwin Kollege. Wiskunde was niet haar ding, maar Engels was voor haar een moedertaal, dat vond ze erg leuk en was ze ook erg goed in.

Ik noemde al dat ik gek was op muziek en dansen. Dit herkende ik van mezelf in Natacha. Zij was er trots op om mee te dansen in de musical The Greatest Showman van het Alkwin Kollege. Natacha heeft 3 jaar gedanst bij Dance Centre in Uithoorn en heeft ook meegedaan aan wedstrijden.
2024; in het begin van dit jaar heeft Natacha een grote reis gemaakt naar Brazilië met haar vader en met school is zij naar Italië geweest.

Op haar verjaardag 2 juli had zij een auditie bij Amstelhof om competitiedansen te gaan doen. Natacha was aangenomen hiervoor en ze was echt ontzettend blij hiermee.

Natacha deed havo 4 en maakte zich al druk om wat ze later zou kiezen na het studiejaar havo 5: Dans & Theater universiteit Amsterdam of Toegepaste Psychologie Studie Leiden.
Onze laatste reis samen was in de zomer van augustus naar Roemenië om de verjaardag van opa te vieren.

En toen kwam september.
Eerste week school, eerste werkdag bij Jumbo, danslessen waren weer begonnen en Natacha had zin in het jaar.

Op 11 september kreeg ik het ergste telefoontje in mijn leven.
Natacha had een ongeluk gehad op de weg naar school. Zij was aangereden op de fiets. Natacha is direct tijdens dit ongeluk overleden. De dagen die hierop volgden waren onwerkelijk en heel erg moeilijk, en nog steeds.

Je hebt geen afscheid van me genomen omdat je wist dat ik je niet zou laten gaan. Ik geloof dat wij op een dag elkaar weer zullen zien. Wij hadden zo’n sterke band dat ik me niet kan voorstellen dat je er niet meer bent. Iets in mij zegt dat je altijd zult zijn waar ik ook ben. Alles wat ik doe, dansen, zingen, schrijven; dat doe ik voor jou Natacha.

Hoe kwijt kan iets zijn
wanneer ik het met dichte ogen
nog steeds kan zien?