De Prinses van het Verspaleis moet haar paleisdeuren sluiten, een verdrietig Waardhuizer sprookje

Ergens in een buitenwijk van Amstelveen, midden in wat voorheen deel van de Bovenkerkerpolder was, lang, lang geleden, ‘al eeuwen’ in de geheugens van de meeste twintigers in Waardhuizen, opende een echtpaar uit Mijdrecht de deuren van hun winkel voor de bewoners in de buurt.

De buurtgenoten druppelden een voor een, maar al snel in groten getale, binnen om zich in de winkel te vergapen aan de uitstalling van de fijnste groenten, de lekkerste soorten fruit, dagelijks vers gemaakte maaltijden en veelkleurige salades. Het water liep je al in de mond als je bedacht wat je ‘s avonds op tafel zou kunnen zetten.

De man uit het verre verre Mijdrecht bleek niet alleen een uitstekende neus te hebben voor fijne groenten en versfruit, maar combineerde dit aan een praktisch inzicht in de behoeften én aan de nieuwsgierigheid van de
Waardhuizer mensen. In de vitrines werden vertrouwde stamppotten getoond naast smakelijk bereidde couscous maaltijden, appels en peren naast gedroogde dadels en granaatappels. Het kruidenrek achter in de winkel werd gevuld met ‘Nederlandse’ klassiekers als peper, paprikapoeder, kerrie, kruidnagel, nootmuskaat, tijm en rozemarijn, maar ook munt uit Marokko, knoflookkruidenmix, Indiase Tandoori-poeders, Turks korianderzaad en nog véél meer.

Naast verse producten werden diverse soorten rijst en pasta’s, meel, gedroogde linzen en bonen, bulgur, couscous, olijfoliën, fruitsappen en tafelzuur ingekocht. Ook dagelijks vers Turks brood, baklava, olijven en gevulde druivenbladhapjes en melk en yoghurt van de Bovenkerker boerderijen.

Kortom de winkel ontwikkelde zich tot lustoord van smaken en gerechten uit de hele wereld, een waar Paleis dat alleen bestierd kon worden door een echte Prinses.

Prinses Rachma, want zij is het, was (en is!) heel gastvrij. Zij heeft een luisterend oor voor al haar klanten. De Waardhuizers voelden zich al snel zonder uitzondering thuis in het Verspaleis. Even wachten tot je aan de beurt zou zijn voor jouw bestellingen bleek geen enkele opgave, je kon je ogen immers laten gaan over het veelkleurige assortiment, en, je werd er ook steeds meer bekend met de voorheen onbekende buurtgenoten. Er werden ook onderling vrolijke gesprekken gevoerd over het weer, Amstelveense wetenswaardigheden en de bijzondere soorten groenten en fruit die men kreeg te zien: “Wat is dat voor vrucht, hoe schil je die?” en “hoe maak je dit of dat klaar?”

Ook de zonen hielpen in de ontvangstruimte van het paleis en niet te vergeten de vaste keukenprinses Suoud die tot genot en groot genoegen van de Waardhuizers kleurige en heerlijk geurende gerechten bereidde.
24 december 2024, na 17 hardwerkende jaren, komt er tot grote spijt van de Prinses en van iedereen die haar en haar familie een warm hart toedraagt een einde aan dit mooie sprookje.

Komt allen, nu het nog kan voor een boodschap of om afscheid te nemen.
Het Verspaleis sluit haar deuren daags voor Kerst. Rachma, Moctar, Nabil, Ilyaz trekken in 2025 verder na een welverdiende vakantie naar een nog onbekende bestemming…
Wij wensen jullie de aller, allerbeste toekomst; die hebben jullie meer dan verdiend!

Waardhuizen, Paul en Finette Rodenburg, Kevin en Paula en Huh-Huh-Lieke, dank voor alle heerlijke wortels!