Bijgaand kwartet van zogenaamde ‘elliptische sterrenstelsels’ vond ik in een
atlas in een dumpshop voor boeken, anno 1999, terwijl ze daarna niet meer
verschenen. Zeven jaar later belde ik naar de uitgever ( Philip’s ) in Londen,
en de redacteur die ik sprak bevestigde dat het ging om opnames van de
Hubble telescoop  niet om zomaar wat animaties. 
 
Hij had geen idee waarom ze in later jaren niet meer getoond werden in hun
‘Atlas of the World’ ( editiejaar 1998 ), die ik die dag in 1999 kocht.  
De kroonluchter achtige plaatjes deden en doen me steeds weer – als ik ze zie –
denken aan iets wat wellicht te maken heeft met een heel andere werkelijkheid.
 
Eind maart 2007 ondervroeg ik een bekende sterrenkunde professor tijdens een
wetenschap cafe in Leiden waarom deze plaatjes niet meer beschikbaar zijn voor
het grote publiek. Zijn respons:
‘Hoe meer symmetrisch een object, hoe minder informatie er voor geleerden te halen valt.’    
 
Dus dat is de reden waarom ze inmiddels nergens meer te zien zijn,  de plaatjes 
van de vier ellipsen die ik vond zijn eenvoudig te mooi, te symmetrisch en
geleerden kunnen er niets mee.  De professor gebruikte ook het woord ‘gaapscenario’ in zijn antwoord op mijn vraag. Ietwat arrogant en ook denigrerend als je het mij vraagt. 
 
Enerzijds is het ontwerpen en in gebruik nemen van de Hubble telescoop een grootse
prestatie van geleerden en techneuten. En inmiddels hangt er zelfs een nog krachtiger
telescoop ( James Webb telescoop ) in de lucht. Maar zou het niet mooi zijn als 
deze plaatjes wat duidelijker in beeld gebracht worden, en het grote publiek ermee 
te trakteren, of in ieder geval deze te presenteren .. ?