Er was ooit een dorp en in dat dorp stond een hele grote kerk. De kerkklok was niet normaal hij luidde maar 1 keer per jaar. Elke keer als de klok luidde was de winter voorbij en kwam de lente. Dat werd elk jaar heel uitbundig gevierd met een markt, eten en nog veel meer.

Maar toen alle mensen uit het dorpje rondom de klok stonden, wachtend tot de lente zou komen en de winter klaar was, gebeurde er iets raars. Op het moment dat de klok zou moeten luiden gebeurde er niks. De klok was kapot het bleef die dagen daarna winter. Iedereen was boos of verdrietig, de burgemeester riep alle klokkenmakers uit het dorp op, maar het lukte niemand. De koning deed ook een oproep maar tevergeefs niemand slaagde erin.

Maar ergens in het land op de hoogste berg van het land woonde iemand die het wel kon. Toen hij merkte dat het nog steeds winter was, wist hij dat de klok kapot was. Snel pakte hij een knapzak en deed daar eten, drinken en andere benodigdheden in en hij begon aan de lange reis naar het dorpje. Frank was zijn naam alleen de mensen uit de dorpjes op de berg kende hem. Ze brachten altijd alle kapotte spullen naar hem toe.

Overal in de wereld bleef het koud terwijl de zon hoorde te schijnen. Uit alle landen kwamen mensen om te proberen de klok weer te maken, zonder succes.

Die nacht sliep Frank omwikkeld in een deken. In een bos had hij een beschut plekje gevonden. De volgende dag stond hij vroeg op en liep verder.

Na een week lopen kwam Frank in het dorp hij had het koud en had honger, nadat hij iets had gegeten begon hij aan de klok. Dit was nog wel het moeilijkste maar ook het belangrijkste ding dat hij ooit had gemaakt. Maar het lukte en tien seconden daarna luidde de klok en werd het lente.!!!!!!!!!!!!!