Dubbele gevoelens
‘Milou, schat! Keizerin van mijn dromen!

Meid, ik mis je zo!
Ik gun je elke seconde op het strand aan de rand van die klamme Bayou waar je nu met je vriendin aan het bruinen bent! Je hebt er hard genoeg voor gewerkt, je verdient het. Ik gun het je, elke seconde dat je daar bent. Maar in gedachten zie ik je licht gekleurde huid al voor mij en draait mijn vinger weer rondjes om je opbollende navel en voel ik al bijna de hartenklop van ons kindje dat groeit in je prachtige buik!

Er is iets gebeurd dat me geraakt heeft en ik moet het je vertellen.
Gisteren was Kaida hier, op de koffie. Je kent haar van mijn verhalen over mijn studiejaren, al heb je haar nooit ontmoet. We hebben elkaar jaren niet gezien en ik was weer betoverd door haar brandende, donkere ogen, haar zacht krullend haar en haar goed gekozen en chique kleding die haar sensuele lijf zo mooi omhuld, en alleen prijsgeeft wat de toets van de goede smaak zal doorstaan. Ik vertelde je een keer dat ik in vuur en vlam raakte toen ik haar voor de eerste keer zag, en ik vroeg me vanaf de eerste keer dat ik haar zag al af wat haar zo speciaal maakte voor mij.

Ik keek gisteren weer gefascineerd naar haar elegante ‘high heel sneakers’ die als een jaloers makende hand haar elegante, slanke en erotiserende enkels omsloten en nog steeds mijn lust opwekken!
Oh, nog steeds ben ik gecharmeerd van haar lange, dikke en een beetje krullende bruinzwarte haren die ik ooit genietend om mijn vinger wond. Ah! Ik keek naar haar heupen en zag weer hoe die mij ooit een kroostrijk gezin beloofden. Nog steeds denk ik aan haar intellectuele en scherpe analyses van de problematiek in de wereld, weer verlang ik ernaar om die vlijmscherpe gesprekken te herbeleven en weer zou ik graag haar analyses van de moderne literatuur aanhoren.

Ik realiseerde mij gisteren dat ik altijd in andere vrouwen naar een soortgelijke sprankelende geest, een gelijke betoverende verschijning en haar ongekend gevoel voor humor heb gezocht.Ik hield eens van haar, ik verafgode haar, toen. Sterker, ik heb haar bijna aanbeden, ik smachtte er naar haar aan te raken, te voelen, te omarmen en te bezitten.

Toen gebeurde het, Milou.
Ik gaf haar een plakje van de cake die Dries gebakken had. Ze proefde de cake, ze zweeg even en ze keek me aan en fascineerde me weer met haar zoet krullende haren die haar donkere ogen omkransten!
Ik merkte tot mijn verbazing dat ze mijn inwendig vuur nog steeds kon ontsteken met die ogen die mij ooit het besef van elk soort realiteit hadden ontnomen.
Ze keek mij langer aan dan ik ooit meegemaakt had en ze vroeg: “Zelf gemaakt?” Ik zweeg even, onzeker wat te zeggen. Ik zei: “Nee, gemaakt door Dries, de broer van mijn vrouw, Milou.” Het gesprek stagneerde en tien minuten later ging ze weg. Dat was het moment waarop ik me herinnerde wat de betekenis van haar naam is: ‘kleine draak’.
Elf minuten later realiseerde ik me hoeveel ik van jou houd, Milou, mijn schat.